Człowiek o nieograniczonej wyobraźni – Albert Einstein

einstein

Urodził się 14 marca 1879 roku, zmarł w wieku 76 lat, 18 kwietnia 1955 roku. Mózg największego uczonego naszych czasów został pobrany do badań. Jednak odpowiedź na pytanie, dlaczego był tak mądrym człowiekiem, co sprawiło, że jego umysł sięgał dalej i głębiej niż umysły ludzi, zamieszkujących Ziemię – pozostaje bez odpowiedzi. Być może sam Albert Einstein wskazał na nią, mówiąc, że to wyobraźnia jest ważniejsza od wiedzy, bo wiedza jest ograniczona. On miał wyobraźnię nieograniczoną.

Niemiecki naukowiec żydowskiego pochodzenia przejawiał zainteresowania nauką od najmłodszych lat. W wieku pięciu lat zainteresował się kompasem. Celująco uczył się w szkole powszechnej. Po przeprowadzce do Mediolanu sam przygotował się do egzaminów na politechnikę w Zurychu. Zdał dopiero za drugim razem, z powodu słabszych wyników z nauk humanistycznych. W 1896 zrzekł się obywatelstwa niemieckiego, protestując w ten sposób przeciwko nastrojom militarnym w Niemczech. W roku 1900 opublikował swoją pierwszą pracę naukową. Miął wówczas 21 lat.

W roku 1901 przyjął obywatelstwo szwajcarskie i rozpoczął pisanie pracy doktorskiej o kinetycznej teorii gazów, jednocześnie pracując w urzędzie patentowym i udzielając korepetycji. Ułożył sobie życie osobiste, poślubiając w 1903 roku Milevę Marić.

Praca naukowa

W czasie zatrudnienia w urzędzie patentowym, które dostarczało Albertowi Einsteinowi środków do życia, nie ustawał w prowadzeniu rozmyślań i badań z fizyki, nad interesującymi go zagadnieniami.

W 1909 roku został profesorem nadzwyczajnym fizyki teoretycznej uniwersytetu w Zurychu i doktorem honoris causa uniwersytetu w Genewie. W następnym roku został zgłoszony do Nagrody Nobla. Ostatecznie otrzymał ją dopiero w 1921 roku.

Rok 1911 przyniósł uczonemu miano profesora zwyczajnego uniwersytetu w Pradze. O zatrudnienie Alberta Einsteina ubiegało się wiele uniwersytetów. On sam, pragnąc zająć się wyłącznie pracą naukową, przyjął ofertę Uniwersytetu Berlińskiego i w 1914 roku zamieszkał z rodziną w Berlinie.

W 1915 roku przedstawił ogólną teorię względności. Czas I wojny światowej przyniósł prace z zakresu kosmologii i fal grawitacyjnych. Powstało wówczas wiele artykułów naukowych oraz książka na temat teorii względności.

Był to również czas zmian w życiu osobistym. Po rozwodzie z żoną, ożenił się powtórnie z kuzynką, Elsą Einstein, z którą wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Otrzymał w USA doktorat honoris causa uniwersytetu w Princeton. Niemcy opuścił definitywnie w 1922 roku. Był już w tym czasie Noblistą.

Obywatel Stanów Zjednoczonych

Decyzja o przeprowadzce za ocean zapadła w 1933 roku. Ugruntowała ją wiadomość o dojściu do władzy Hitlera. W 1936 roku uhonorowano Alberta Einsteina tytułem doctora honoris causa Uniwersytetu Nowojorskiego.

Do najważniejszych prac okresu amerykańskiego należały badania nad jednolitą teorią pola, rozmyślania nad problemem kwantowym, co zaowocowało powstaniem w 1923 roku artykułu, noszącego tytuł: „Czy teoria pola stwarza możliwości rozwiązania problemu kwantowego?”

W sierpniu 1939 roku skierował list do prezydenta Stanów Zjednoczonych, zwracając uwagę na możliwość powstania bomby jądrowej. Dwa lata po otrzymaniu listu od Alberta Einsteina, prezydent USA zlecił budowę bomby. Einstein zaprzeczył jakiemukolwiek udziałowi w jej powstaniu.

Obywatelstwo amerykańskie uzyskał w 1940 roku. W 1952 roku odrzucił propozycję drugiej prezydentury państwa Izrael. W roku 1953 przyjął stanowisko honorowego rektora Uniwersytetu Hebrajskiego.

Pod koniec życia poświecił się rozważaniom nad teorią wielkiej unifikacji. Po wykryciu w 1948 roku tętniaka aorty, spisał testament, w którym wszystkie swoje prace i prawa autorskie zapisał Uniwersytetowi Hebrajskiemu. Zmarł 18 kwietnia 1955 roku.

Odszedł najwybitniejszy umysł XX wieku, twórca teorii względności, korpuskularno-falowej teorii światła i emisji wymuszonej, laureat Nagrody Nobla. Był autorem 450 prac.

Dodaj komentarz