Maria Skłodowska-Curie – jedyny niezepsuty przez sławę człowiek

Pierre_and_Marie_Curie

Właśnie tymi słowami opisał uczoną Albert Einstein. Maria Skłodowska-Curie, Polka mieszkająca i pracująca w Paryżu, uzyskała licencjat z matematyki i fizyki na paryskiej Sorbonie. Wraz mężem, Piotrem Curie, rozpoczęła w 1897 roku prace nad promieniotwórczością.

W ten sposób został odkryty polon, pierwiastek nazwany imieniem ojczyzny Marii. Świat o odkryciu uczonych dowiedział się 18 lipca 1898 roku. Pierwiastek o liczbie atomowej 84, otrzymał symbol Po. W kilka miesięcy później, 26 grudnia 1898 roku, został odkryty rad. Małżonkowie dokonali odkrycia wspólnie z zaprzyjaźnionym fizykiem, Gustawem Bemontem. Pierwiastek o liczbie atomowej 88, otrzymał symbol Ra.

Praca naukowców znalazła uznanie wśród naukowych gremiów. W 1903 roku Maria Skłodowska-Curie i Piotr Curie oraz Henri Becquerel, który jako pierwszy badał zjawisko promieniotwórczości, otrzymali nagrodę Nobla z fizyki. Niezwykłość tego wydarzenia polegała na tym, że nagroda, pierwszy raz w historii, została przyznana kobiecie.

Profesor Alicja Dorabialska, odbywająca staż naukowy u sławnej uczonej w 1926 roku, wspominała, że dziwny był stosunek Marii do sławy. Maria Skłodowska-Curie uważała, że sława bardziej zawstydza niż cieszy.

W 1906 roku pod kołami ciężarowego wozu zginął Piotr Curie. Maria przejęła po nim katedrę fizyki, stając się pierwszą kobietą, profesorem Sorbony. Miała wówczas 38 lat i dwie córki, które musiała utrzymać własną pracą, bowiem na żadną pensję po mężu nie wyraziła zgody.

W 1911 roku Maria Skłodowska-Curie kandydowała do Francuskiej Akademii Nauk. Jednak pomimo posiadania Nagrody Nobla i honorowych doktoratów europejskich uniwersytetów, jej kandydatura została odrzucona. Czas na kobietę przyszedł dopiero w 1962 roku.

Po ujawnieniu romansu z fizykiem, Paulem Langevinem, spotkała się z agresywną krytyką społeczeństwa francuskiego. Wypomniano jej cudzoziemskie pochodzenie, oskarżono o kradzież cudzego męża. Po przyznaniu drugiej Nagrody Nobla z chemii, za wydzielenie czystego radu, członkowie Szwedzkiej Akademii Nauk sugerowali, by osobiście nie odbierała nagrody, z powodu wywołanego skandalu. Maria Skłodowska-Curie nie posłuchała.

W 1914 roku został wzniesiony prywatny Instytut Radowy, na który rząd Francji, pod wpływem argumentacji uczonej, przeznaczył środki finansowe. Prowadzono w nim badania nad promieniotwórczością i radioizotopami.

Od I wojny światowej do1934 roku

W czasie wojny Maria Skłodowska-Curie niosła pomoc żołnierzom francuskim, wykonując zdjęcia rentgenowskie i szkoląc techników radiologów. Po wojnie, w 1921 roku odbyła podróż do Stanów Zjednoczonych. Dzięki pomocy polonii amerykańskiej i zbiórce pieniędzy zakupiła gram radu. Wręczył go uczonej prezydent USA – Warren Harding.

W 1929 roku raz jeszcze odbyła podróż za ocean. Zakupiony rad ofiarowała Instytutowi Radowemu w Warszawie. Szkatułkę z radem wręczył jej prezydent USA – Herbert Hoover.

Stan zdrowia Marii zaczął pogarszać się od końca lat dwudziestych. Kłopoty ze wzrokiem i słuchem oraz osłabienie wywołane były chorobą popromienną, co doprowadziło do złośliwej anemii. Śmierć wielkiej Polki nastąpiła 4 lipca 1934 roku. Spoczęła u boku męża na cmentarzu w Sceaux. W 1995 roku szczątki małżonków złożono w paryskim Panteonie .

Dodaj komentarz